استاد در این جلسه تبیین کردند که «نظام اقتصادیِ فعلی» یک نظام در رتبه دوم (شرایط غیبت) است و نظام واقعی، نظامی است که امام معصوم (ع) در رأس آن قرار دارد. بر این اساس، اختیارات حاکمِ معصوم (امام زمان عج) در نظام اقتصادی «رتبه اول»، بسیار فراتر از چارچوب‌های فعلی است.

مبنای اصلی این بحث، اصلِ تعلق تمامی زمین به امام معصوم است که با استناد به روایات کلیدی باب «أَنَّ الْأَرْضَ كُلَّهَا لِلْإِمَامِ» مورد بررسی قرار گرفت:

۱. روایت محمد بن ریّان: در این روایت تصریح شده است که دنیا و مافیها متعلق به رسول‌الله (ص) است.

۲. روایت ابوبصیر: این روایت بیانگر ولایتِ مطلقه امام بر اموال است، به‌گونه‌ای که هیچ حقی از کسی بر گردن ایشان نیست؛ سند این روایت نیز با لحاظ مبانیِ کافی و صدوق، موثوق‌الصدور دانسته شد.

۳. روایت ابوخالد کابلی (مهم‌ترین روایت): امیرالمؤمنین (ع) زمین را متعلق به خود و اهل‌بیت می‌دانند. این روایت احکامِ «خراج» و «احیای زمین» توسط مردم را ترسیم می‌کند که نهایتاً باید به امام بازگردد. استاد وثاقت ابوخالد کابلی را با استناد به قرائن و روایاتِ حواریونِ ائمه اثبات کردند.

نتیجه: در نظام اقتصادی رتبه اول، حقِ مالکیتِ اصلی بر زمین نزد امام معصوم است و اختیارات اقتصادی ایشان فراتر از ساختارهای محدود فعلی تعریف می‌شود.