در این جلسه، قواعد کلی دیه انسان مسلمان و ماهیتِ اقلام شش‌گانه دیه بررسی شد. محورهای اصلی بحث به شرح زیر است:

۱. اقلام دیه و حق مطالبه:

مشهور فقها دیه مرد مسلمان را یکی از شش صنف (هزار دینار، ده هزار درهم، صد شتر، دویست گاو، دویست حله و هزار گوسفند) می‌دانند که دیه زن نصف آن است. در جنایت عمدی، مشهور معتقدند ولی دم فقط حق قصاص دارد و دیه تنها از طریق صلح قابل مطالبه است. اما نظر مختارِ بحث این است که ولی دم از ابتدا میان قصاص و الزام به دیه مخیر است (مگر آنکه قصاص مستلزم رد فاضل دیه باشد). حق انتخاب نوع صنف دیه در جنایت عمدی با ولی دم و در جنایات غیرعمدی (شبه‌عمد و خطا) با جانی است.

۲. ماهیت خصال شش‌گانه:

در اینکه آیا این خصال به نحو تخییر موضوعیت دارند یا خیر، اختلاف‌نظر وجود دارد:

• مشهور: معتقد به تخییر است و هر شش مورد را موضوعیت‌دار می‌داند.
• برخی دیگر: معتقدند برخی خصال (مانند شتر) اصل است و بقیه بدل قیمت آن محسوب می‌شوند.
• تفاوت در نگاه به طلا و نقره: برخی فقها در دینار و درهم، وزنِ مقدار طلا و نقره (بر اساس مقادیر شرعی) را ملاک می‌دانند. در مقابل، مرحوم آیت‌الله صدر دیدگاهی متمایز دارند؛ ایشان معتقدند طلا و نقره نیز موضوعیت ندارند و تنها «ارزش» آن‌ها ملاک است.

در نهایت، تفاوت اساسی میان دیدگاه‌ها در این است که آیا «وزنِ» نقدین معیار است (به‌گونه‌ای که نوسانات ارزش طلا و نقره بر دیه اثر بگذارد) یا «ارزش» آن‌ها که با تغییرات قیمت بازار تعدیل می‌شود، موضوعیت دارد.