استاد مدرسی در این درس به تعریف فنی «پول» و تفاوت آن با «مال» پرداختند و معیارهای شرعی و عقلایی شناخت پول‌های رمزپایه را تشریح کردند. ایشان تأکید کردند که پول، گونه‌ای از «مال اعتباری» است که سه ویژگی بنیادین دارد: اول آنکه در یک اجتماعِ انسانی و به‌طور متعارف پذیرفته شده باشد، دوم قابلیت مبادله با هر کالا یا خدمت را دارا باشد، و سوم در هر شرایط عادی یا بحرانی، همچنان کارکرد واسطهی تبادل و معیار سنجش ارزش را حفظ کند. بدین ترتیب، پول فارغ از جنس اسکناس، طلا، نقره یا هر بستر فنی جدید – از جمله بیت‌کوین و سایر ارزهای رمزنگاری‌شده – صرفاً باید این معیارها را احراز کند تا مصداق پول باشد.

سپس، پنج خصوصیت کلیدی پول برشمرده شد: ۱) مال بودن (مورد رغبت عموم، کمیاب و قابل انتقال)؛ ۲) واحد مبادله؛ ۳) وسیلهی ذخیرهی ارزش؛ ۴) بی‌نیازی ذاتی از تصویب حکومت برای اعتبار پول؛ و ۵) تداوم قابلیتِ مبادله و ارزش‌گذاری در همه‌ی شرایط. استاد فرمودند که برای بررسی حکم شرعی پول‌های رمزی، باید نخست صحت مصداق پول بودن آنها با این معیارها سنجیده شود؛ آنگاه احکام کلی اسلام مانند ممنوعیت ربا و تحریم احتکار بر آنها تطبیق یابد.

در پایان درس، استاد مدرسی مختصراً به تاریخچه پول اشاره کردند: از مبادلات پایاپای آغاز و استفاده از کالاهایی چون پوست، نمک یا صدف تا ادوار ضرب سکه‌های طلای ناب و سپس نقره، پیدایش حواله‌های دست‌خط تاجران معتبر و نهایتاً صدور اسکناس توسط دولت‌ها. ایشان توضیح دادند که حواله‌های تجار نمونه‌ای اولیه از «خلق اعتبار پولی» بودند و بانک‌­ها با گسترش این نظام، اسکناس‌هایی صادر کردند که برگرفته از همان اعتماد اجتماعی اما تحت نظارت حاکمیت بود.