بحث در بررسی ادله خیار تخلف شرط قرار دارد که دلیل دوم در این زمینه، تعدادی از روایات است. سومین روایتی که برای اثبات خیار تخلف شرط مطرح شده، روایتی از امام باقر علیه السلام است که در آن از تعبیر «ان بعتَ رجلا علی شرطٍ فان اتاک بمالک و الّا فالبیع لک» استفاده شده است. در مورد تعبیر «بمالک» دو تقریب وجود دارد که در تقریب اول، مای موصوله وجود دارد و «لک» با فتح لام است. اما در تقریب دوم، لام مکسور است و باء جاره بر کلمه مال به اضافه کاف اضافه شده است. بنابر هر دو تقریب، امام علیه السلام بیان کرده اند که اگر شرطی وجود داشته باشد که مشروط علیه از آن تخلف کند، بیع در اختیار مشروط له است و از این تعبیر، خیار داشتن او استفاده می شود.
اشکالاتی بر این استدلال مطرح شده است که اشکال اول ناظر به سند روایت است؛ چون ابی الجارود محل مناقشه است. اشکال دوم نیز این است که روایت ظهور در خیار تخلف شرط ندارد؛ چون احتمالات دیگری از قبیل بیع الشرط و یا خیار تأخیر ثمن نیز وجود دارد؛ یعنی بایع شرط کرده است که مشتری ثمن معامله را به صورت فوری پرداخت کند.