استاد اشرفی در این جلسه به بررسی مسائل مستحدثه و نیاز فقه به پاسخگویی به پدیده‌های نوین مانند زندگی ماشینی و پیشرفت‌های پزشکی پرداختند. 

ایشان تأکید کردند که ابزارهایی مانند خودرو یا برق، اگرچه در عصر نبی اکرم(ص) موجود نبوده‌اند، اما از آنجا که خداوند آن‌ها را تسخیر بشر کرده است، استفاده از آن‌ها حرام نیست و تنها نیازمند قوانین نظم‌دهنده است. سپس محور بحث را به «عشق فطری به فرزند» و راه‌های علمی باروری منتقل کردند. استاد بیان داشتند که با وجود میل شدید فطری به داشتن فرزند، برخی افراد عقیم هستند و علم پزشکی راه‌هایی مانند تلقیح مصنوعی، تقویت نطفه در آزمایشگاه، یا استفاده از رحم اجاره‌ای را فراهم کرده است. ایشان انواع این روش‌ها را از تقویت اسپرم یا تخمک تا پرورش جنین در آزمایشگاه و حتی استفاده از مادر جایگزین برشمردند و پرسیدند آیا این راه‌ها شرعاً جائز است و فرزند به دنیا آمده، به چه کسی ملحق می‌شود؟ 

استاد اشرفی هشدار دادند که صدور فتوا بدون شناخت دقیق موضوع و مشورت با متخصّصان، مصیبت‌بار است و به نمونه‌ای از کنگره پزشکی در مشهد اشاره کردند که در آن پزشکان انواع بیماری‌های پوستی (برص) را نشان دادند و فقها بدون تمیز میان آن‌ها، به اشتباه حکم به جواز فسخ نکاح برای همه دادند. ایشان تأکید کردند که فقها باید ابتدا ماهیت موضوع (مثل کیفیت تلقیح یا نوع بیماری) را از اهل خبره بیاموزند و سپس حکم شرعی صادر کنند؛ چرا که جواز یا حرمت هر روش به کیفیت دقیق فنی آن وابسته است و نمی‌توان بدون درک علمی، حکم کلی داد.