استاد مدرسی در این درس به موضوع رمزارزها به‌ویژه بیت‌کوین پرداختند. ایشان ابتدا به تفاوت‌های ظاهری ولی ماهیتاً یکسان میان پول‌های فیزیکی اعتباری و پول‌های دیجیتال اشاره کردند و توضیح دادند که ارزش این نوع پول‌ها ناشی از اعتماد مردم است، نه ارزش ذاتی. سپس به بررسی دقیق بیت‌کوین پرداختند و نحوه پیدایش، استخراج، رمزنگاری، کیف پول، کلیدهای خصوصی و عمومی، و امنیت آن را شرح دادند.

ایشان ساختار بلاک‌ها، نحوه تأیید تراکنش‌ها، نحوه تشکیل زنجیره بلوکی و همچنین فرآیند استخراج و حل معادله با استفاده از نانس را توضیح دادند و تأکید کردند که مهم‌ترین بخش امنیتی بیت‌کوین در همین زنجیره بلوکی و توزیع غیرمتمرکز آن نهفته است. در ادامه درباره ماهیت متن‌باز بودن بیت‌کوین و مزیت‌های آن نسبت به برنامه‌های بسته توضیح دادند و یادآور شدند که برنامه‌نویسان می‌توانند کل کد را بررسی و حتی ارتقاء دهند، به شرطی که اکثریت کاربران نسخه جدید را بپذیرند.

استاد مدرسی سپس به بحث حمله معروف ۵۱٪ پرداختند و آن را یکی از تهدیدهای احتمالی دانستند، ولی با ذکر دلایل فنی و هزینه بالای چنین حمله‌ای، احتمال وقوع آن را در بیت‌کوین بسیار پایین ارزیابی کردند. ایشان خاطرنشان کردند که در رمزپول‌های دیگر این حمله در مواردی رخ داده ولی در بیت‌کوین تاکنون اتفاق نیفتاده است.

در ادامه بحث، استاد مدرسی وارد بررسی مفهومی شدند که آیا بیت‌کوین می‌تواند «پول» تلقی شود یا خیر. ایشان یادآور شدند که با توجه به تعریف پول به‌عنوان چیزی که «در هر شرایطی می‌تواند عوض هرگونه کالا و خدمت قرار گیرد»، بیت‌کوین در حال حاضر پول نیست، چون در بیشتر کشورها به‌صورت رایج در معاملات پذیرفته نمی‌شود، ولی از نظر فقهی و عقلی، «مال» محسوب می‌شود، چرا که دارای ارزش و مورد رغبت مردم است.

سپس استاد مدرسی پیشنهاد کردند که تعبیر دقیق‌تری از بیت‌کوین به‌عنوان «رمزارز» یا «ارز دیجیتال» باشد و این تعبیر را دقیق‌تر از «پول دیجیتال» دانستند. ایشان تأکید کردند که رمزارزها در محیط‌های خاص مانند فضای کامپیوتری و شبکه‌های مشخص می‌توانند نقش پول را ایفا کنند، ولی نه در همه جا و همه شرایط.

در پایان، به بحثی مهم پرداختند درباره اینکه استفاده از بیت‌کوین و سایر رمزارزها در شرایط تحریمی برای مبادلات بین‌المللی و فروش نفت و کالاهای ایرانی می‌تواند مفید و عقلایی باشد. ایشان ضمن تأکید بر ضرورت تدبیر و اعتمادسازی در این زمینه، آن را فرصتی بزرگ برای کشور دانستند، به‌ویژه به دلیل هزینه پایین تولید رمزپول در ایران به‌سبب دسترسی به انرژی ارزان. استاد همچنین به لزوم جایگزینی روش‌های حقوقی قابل اعتماد برای جلوگیری از کلاهبرداری در مبادلات رمزارزی تأکید کردند.