آیا رضایت مدیون در ادای دین او توسط شخص ثالث معتبر است؟
آیا میتوان برعهده شارع گذاشت که نه تنها رضایت وی شرط نباشد بلکه حتی انکار مدیون هم مانع نیست و حتی اگر کسی که دین را ادا میکند با این فعلش ضرر آبرویی یا ... متوجه مدیون کند، صرفا حکم تکلیفیاش حرمت است؟