مباحث مطرح شده:

• استدلال سید بر اینکه حواله ضمان است: حواله نوعی از وفاء الدین است.
• نقد کلام سید: تفاوت جوهری حواله (که انتقال «کلی در ذمه» به غیر است) با وفاء الدین (که ابتدا تبدیل «کلی در ذمه» به فرد خارجی، و سپس انتقال آن به غیر است)
• دفاع سید عبدالاعلی از صاحب عروه در مهذب الاحکام ج۲۰، ص۳۰۵-۳۰۶ با تمثیل حواله (که ایقاع همراه با رضای غیر است) به نذر، که در حالی که قطعا ایقاع است، اما مثلا درخصوص زوجه، رضا الزوج شرط آن است.