مقصود از ماهیتمحور بودن در عقود و اینکه آیا همه تعاریف اعتباری لزوما غرضمحور است؟ (اشاراتی به این دو رویکرد در ادبیات فقها: صاحب عروه هبه را ماهیتمحور تعریف میکند، اما در مقام تمایز هدیه از هبه، غرضمحور پیش میرود: عروه، ج۶، ص۲۳۹-۲۴۱)
رویکرد منفعتگرا و مواجهه ساده در مقابل رویکرد محکمکاری، تلازمی با این ندارد که اولی ایقاع و دومی عقد باشد.