در این جلسه استاد در ادامه تطبیق عقد ضمان بر بحث بیمه به نکته ای در کلام صاحب حواهر اشاره می کنند، آن نکته این است که در کلامات ایشان، دو ضمان بیان شده؛ ضمان دین یا مال فی الذمّه، ضمان عهده، و باید مشخص شود که فرق میان ضمان دین با ضمان عهده؟ 

در ادامه توضیح می دهند که ضمان عهده در فرضی معنا دارد که ثمن کلی باشد ومصداق آن، احتمال دارد که مستحق للغیر باشد؛ ودر نتیجه ضمانت برای آرامش بایع از جهت درد سر های مترتّب بر این احتمال انجام می گیرد.

این ضمان، ضمان عهده است، یعنی قطعاً مشتری در قبال تحویل ثمن مسؤولیّت و عهده دارد که شخص دیگری ضامن می شود. ولی معلوم نیست که بعد از پرداخت مصداق ثمن، دیگری در ذمۀ او چیزی باشد. بخلاف ضمان مال فی الذمه که ذمۀ شخص باید مشغول باشد ودیگری ضمانت مال فی الذمه او را بکند.