در این جلسه استاد به قرائت عبارت مرحوم امام دربارۀ عقد بیمه در کتاب تحریر الوسیله (ج2، ص608) پرداخته اند.

سپس به بررسی عبارت مرحوم شیخ حسین حلی در کتاب بحوث فقهیّه پرداخته اند و اینطور بیان داشته اند که سؤال اصلی در کلام شیخ حسین حلی این است که چه ثمره ای بر تفکیک بین رکن و شرط در عقد بیمه مترتب است؟ تا به استناد آن ثمره، بررسی شود که چه چیزی عرفاً رکن عقد بیمه است وچه چیزی شرط آن است.

ثمره ای که به نحو اشاره وار در کلمات استاد بیان شده است به این ترتیب است که: بناء بر إرجاع بیمه به بیع و شبه آن در فرض جهل نسبت به رکن عقد بیمه، معامله غرری است وموجب حکم به بطلان آن می شود، بخلاف شرط که در فرض جهل به آن، غرر لازم نمی آید و رجوع به متعارف می شود.