استاد عندلیبی در این درس به بررسی قرارداد بازخرید (ریپو) و بیع العینه در چارچوب فقه اسلامی پرداخته اند. (بیع العینه) به معامله‌ای گفته می‌شود که در آن، فردی کالایی را به صورت نسیه و با قیمت بالاتر خریداری کرده و سپس به همان فروشنده، به صورت نقد و با قیمت کمتر می‌فروشد. این روش برای تأمین نقدینگی و کسب سود استفاده می‌شود.

دسته‌بندی روایات در باب بیع العینه به صورت زیر است:

. روایات مؤید بیع العینه: این دسته از روایات، بیع العینه را به طور مطلق و بدون قید صحیح دانسته و به مشروعیت آن حکم داده‌اند.

. روایات مخالف بیع العینه: این روایات، به دلیل شباهت به ربا، این نوع معامله را باطل می‌دانند.

. روایات تفصیلی: در این دسته، مشروعیت بیع العینه به وجود شرط در معامله دوم وابسته است. اگر در معامله شرطی برای الزام طرفین به خرید و فروش مجدد وجود داشته باشد، معامله باطل است؛ اما در غیر این صورت، بیع العینه اشکالی ندارد.

- بیع العینه بدون شرط خاص

به طور کلی صحیح دانسته شده و از نظر فقهی مشروعیت دارد.

- بیع العینه با شرط الزام به خرید مجدد

به دلیل احتمال ربا، از دیدگاه برخی فقها باطل است.

اشکالات و دیدگاه‌های نهایی:

برخی فقها مانند شیخ انصاری معتقدند که اگر شرط در معامله وجود داشته باشد، معامله جنبه صوری پیدا می‌کند و طرفین قصد واقعی برای معامله ندارند، بلکه هدف آن‌ها دور زدن رباست.