استاد شب زنده دار در این درس فرمودند دلیل سوم برای اثبات مشروعیت شخصیت‌های اعتباری قاعده «لزوم حرج و اختلال نظام» است که به صورت یک قضیه شرطیه تقریر می‌شود؛ یعنی اگر شارع شخصیت‌های اعتباری مانند دولت، بانک، شرکت‌ها و سایر مؤسسات را نپذیرد و تصرفاتشان را نافذ نداند، لازمه‌اش بروز حرج شدید و اختلال نظام در زندگی مردم است، به‌گونه‌ای که دیگر بسیاری از فعالیت‌های روزمره مانند استفاده از راه‌ها، قطار، هواپیما، مدارس، دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مساجد و حتی معاملات مالی با بانک‌ها دچار اشکال اساسی می‌شود. این امر توالی فاسدی دارد از جمله: یک، بطلان بسیاری از تصرفات و گرفتار شدن مردم در مشقت شدید؛ دو، عدم ملکیت اموال سپرده‌شده در بانک‌ها و بالتبع بطلان معاملات و سقوط وجوب خمس در این اموال؛ سه، بطلان معاملات خرید و فروش بر پایه این اموال که موجب می‌شود ذمه مردم همواره مشغول باقی بماند. استاد تأکید کردند که چنین نتایجی در شرع قابل التزام نیست و چون شارع راضی به حرج و اختلال نظام نیست، قطع یا اطمینان عقلایی پیدا می‌کنیم که شارع شخصیت‌های اعتباری و تصرفاتشان را پذیرفته است. استاد توضیح دادند که در این استدلال تکیه بر آیات و روایات «لاحرج» به معنای اصطلاحی آن نشده است تا اشکال شخصی یا نفی حکم بودن آن مطرح شود، بلکه بر اساس همین محاذیر کشف می‌کنیم که شارع تشریع کرده و اعتراف نموده است. بنابراین، دلیل سوم از راه دفع محاذیر و توالی فاسده، اثبات‌کننده پذیرش شخصیت‌های اعتباری از سوی شارع است.