نکات اولین جلسه ایده‌پردازی در اجرای پیام مقام معظم رهبری

اولین جلسه از سلسه جلسات ایده پردازی در راستای اجرای پیام مقام معظم رهبری به حوزه علمیه، در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۴۰۴ با حضور دبیر محترم شورای عالی و جمعی از اساتید حوزه علمیه برگزار گردید. خلاصه فرمایشات اساتید محترم در آن جلسه به ترتیب ارائه در جلسه به شرح ذیل است:

• استاد قراری:
  باید استعداد سنجی کامل نسبت به طلاب انجام شود و مدارک طبق آن استعداد اعطا شود.
• استاد مرتضوی:
  باید بین تربیت مجتهد از کارشناس و مبلّغ جداسازی کرد.
• استاد تدین:
  اولا باید وضع موجود مدارک حوزوی ارزیابی شود. ثانیا مدارک باید درون‌حوزوی باشد نه مدارک دانشگاهی. ثالثا باید سنت های حوزه احیا کرد و طبق درسی که خواندند مدرک داده شود و عناوینی مثل ادیب، فیلسوف، محدث، متکلم، متفقه، فقیه و همچنین عناوینی شبیه مقرّر، محقّق، موسّس و مجدِّد و یا عناوینی مثل مروّج الاسلام، ثقه الاسلام، حجة الاسلام، حجت الاسلام والمسلمین و آیةالله  احیا گردد.
• استاد سیدرضا حسینی:
  مدرک در حدّ نماد خوب است، ولی نباید به سمت مدرک‌گرایی رفت و نباید مدرک موضوعیت پیدا کند.
• استاد استادی:
  باید از تجربیات مراکز علمی جهان مثل دار العلوم دئوبنده (دیوبند) در پاکستان و هند، الأزهر و دارالعلوم بهره برد و روشن شود مقصود مقام معظم رهبری از اینکه اعتبار مدارک حوزوی فقط به حوزه باشد چیست؟
• استاد نقیب‌پور:
  باید سنت‌هایی مثل اجازه اجتهاد یا اجازه نقل حدیث احیا گردد. این کار توسط شخصیت‌های علمی یا مراکز فقهی با استانداردهایی معین و مشخصی امکان‌پذیر است.
• استاد حیادر:
  دو هدف اصلی مدرک، ارزیابی و برخورداری است. در ارزیابی سنت‌های حوزه نباید تغییر کند. در قسمت برخورداری متاسفانه وضعیت موجود مناسب نیست.
• استاد رحیمی:
  پیشنهاد من استفاده از فناوری دیجیتال در ارائه مدارک با استفاده از بلاک‌چین‌ها برای افزایش امنیت شفافیت و جلوگیری از جعل است.
• استاد علی عندلیب:
  اصل مدرک ضروری است، باید فرق بین یک طلبه سطح ۴ با آیة‌الله مشخص شود. ولی مدرک حوزه نباید اختصاص به جنبه علمی داشته باشد، بلکه باید حاکی از همه شرایط و خصوصیات نماینده حوزه از نظر اخلاقی صفاتی دینی مذهبی اعتقادی هم باشد. مدرک در عین حالی که باید رسمیت جهانی داشته باشد، نباید زیر مجموعه وزارت علوم باشد، بلکه خود حوزه آن را صادر کند. همچنین مدرک هر رشته‌ای (ادبیات، تفسیر، فقه و...) مجزی باشد.
• استاد فربهی:
  باید نقش‌های اجتماعی روحانیت دقیقا تعریف شود، تخصص‌ها و سطح‌ها هم تعریف گردد و نظام آموزش حوزه بر اساس آنها باز‌تعریف بشود که بر اساس آن مدرک داده شود. همچنین جایگاه علوم انسانی و علوم فلسفی در نظام آموزش حوزه مشخص شود.
• استاد ظهیری:
  اگر بخواهیم مدرک حوزوی اعتبار مستقل پیدا کند، باید آثار مستقل داشته باشد و مثلا نباید دروس دینی مدارس را کسی که مدرک حوزوی ندارد درس بدهد.
• استاد شمس:
  باید طلبه‌ای که مثلا سطح ۳ می‌گیرد، واقعا از نظر علمی در حد مثلا قریب الاجتهاد باشد و اگر سطح چهار می گیرد لااقل در بخشی از ابواب فقه مجتهد باشد. الان این‌طور نیست.
• استاد برکتین:
  مدرک یک امر اثباتی است در حدی که حجتی برای اطمینان مخاطب باشد. این مدرک با سطح علمی اخلاقی مهارتی کارایی‌ای که طلبه در اجتماع می تواند داشته باشد، مرتبط باشد.
• استاد کرمانشاهی:
  ما می‌توانیم مدرکی که در حوزه می‌دهیم را بر اساس مراکز علمی حوزه متنوع کنیم.
• استاد جوادی:
  ما در مورد مدارک خلأ داریم که مدارک ما برای مجلس خبرگان هم قابل قبول نیست.
• استاد تقوی:
  به دروس مختص حوزه مثل فقه و اصول نباید در دانشگاه مدرک داده شود.
• استاد تعظیمی فر:
  مدرک حوزه باید کیفیت داشته باشد و لازم نیست حتما به همه مدرک کامل داده شود.
• استاد دیانی:
  مقاطع باید کوتاه‌تر شود. یکی از آسیب‌های مدارک حوزه این است که طلاب از حوزه به دانشگاه می‌روند ولی برعکس آن امکان ندارد.