استاد سید احمد خاتمی در این جلسه، به تحلیل ادله‌ی عدم جواز تغییر جنسیت که توسط محقق خویی مطرح شده بود، پرداختند. 

ایشان ابتدا دلیل «تغییر خلقت خداوند» را بررسی کردند و با تفکیک انواع تشبه، استدلال نمودند که تغییر جنسیت کامل، مصداق تشبه نیست، بلکه نوعی «تغییر موضوع» است؛ همان‌گونه که مسافر می‌تواند خود را مسافر کند، فرد نیز می‌تواند جنسیت خود را تغییر دهد و این عمل از نظر منطقی باطل نیست. 

سپس دلیل «مذاق فقهی» را نقد کردند و بیان کردند که اگرچه شارع نسبت به فروج حساس است، اما خودِ عمل تغییر جنسیت مستلزم محرمات جانبی مانند لمس و نظری که نباید می‌شود نیست، بلکه این محرمات ناشی از حواشی فرآیند است. بنابراین، مذاق فقهی نمی‌تواند دلیل مستقلی بر حرمت ذاتی تغییر جنسیت باشد.

پس از رد دلایل امام خمینی ره (الناس مسلطون علی اموالهم و انفسهم) و محقق خویی (تغییر خلقت و تشبه)، استاد به «اصل برائت» ارجاع دادند و نشان دادند که دلیل قطعی بر حرمت تغییر جنسیت وجود ندارد. با این حال، به دلیل دخالت مسائل نسل و فرج، قائل به احتیاط شدند. طبق نظر ایشان، اگرچه اصل بر جواز است، اما ترک تغییر جنسیت احتیاط واجب محسوب می‌شود تا از آسیب‌های احتمالی به نسل جلوگیری گردد.