محور اصلی جلسه، «منابع مالی حکومت اسلامی؛ زمین‌ها» است و بحث در دو بخش دنبال می‌شود:

مورد ششم: زمین‌های موات

• بررسی روایات دال بر تعلق زمین‌های موات به امام علیه‌السلام.
• روایت ابوخالد کابلی به‌عنوان دلیل مهم بر تعلق زمین به امام و لزوم پرداخت خراج.
• بررسی تعارض این روایات با روایات باب «احیای موات» که ظاهراً زمین احیاشده را متعلق به احیاکننده می‌دانند.
• دو پاسخ استاد به تعارض:
  1. حمل ظاهر روایات جواز احیا بر نص روایات دال بر انفال بودن زمین‌های موات.
  2. پذیرش اینکه امام اجازه تصرف و احیا داده‌اند، ولی زمین حتی پس از احیا از ملک حکومت خارج نمی‌شود و احیاکننده باید خراج یا طسق بپردازد.
• بحث درباره اذن امام برای احیای موات و اینکه آیا روایات احیا خودشان اذن امام محسوب می‌شوند یا خیر.

مورد هفتم: زمین‌های منتقل‌شده از غیرمسلمانان به مسلمانان

• تقسیم زمین‌ها به:
  • زمین‌های فتح‌شده با جنگ (مفتوحة عنوة)؛
  • زمین‌های به‌دست‌آمده بدون فتح و جنگ.
• بررسی زمین‌های مفتوحة عنوة که بدون اذن امام علیه‌السلام به دست آمده‌اند.
• بیان اینکه این زمین‌ها، و به‌طور کلی غنائم حاصل از جنگ بدون اذن امام، متعلق به امام و در نتیجه از منابع مالی حکومت اسلامی‌اند.
• بررسی دو دلیل:
  • اجماع؛ که به‌دلیل منقول بودن و احتمال مدرکی بودن، مورد اشکال قرار می‌گیرد.
  • روایات؛ از جمله مرسله عباس ورّاق و صحیحه معاویة بن وهب.
• درباره صحیحه معاویة بن وهب، سند صحیح دانسته شده، ولی استاد در دلالت آن بر جنگ بدون اذن امام مناقشه می‌کند و احتمال می‌دهد بخش دوم روایت اصلاً ناظر به عدم تحقق جنگ باشد، نه جنگ بدون اذن.