استاد شب زنده دار در این درس ابتدا به راه‌حلی اشاره کردند که برخی برای رفع محاذیر عدم اعتراف شارع به شخصیت اعتباری ارائه کرده‌اند و آن تمسک به رضایت باطنی مالکان طبیعی در اموال مجهول‌المالک و اموالی است که مالکشان معلوم یا قابل شناسایی است، به این بیان که همان‌طور که افراد وقتی مالی در بانک می‌گذارند یا زمینی را به بانک می‌فروشند راضی به تصرف دیگران هستند، پس با این رضایت مشکل حل می‌شود. 

سپس توضیح دادند که این رضایت فقط در تصرفات فیزیکی کارساز است، مثل نشستن بر فرش یا خوردن غذایی که می‌دانیم صاحب‌خانه راضی است، اما در تصرفات اعتباری و معاملی کافی نیست و صحت معاملات نیازمند اذن، وکالت، وصایت یا اجازه بعدی است و صرف رضایت باطنی کفایت نمی‌کند، به‌ویژه که احراز رضایت در همه موارد ممکن نیست و چه‌بسا رضایت منوط به صحت معامله باشد، پس این راه‌حل نیز مشکل را به طور کامل برطرف نمی‌سازد. بنابراین استدلال سوم مبنی بر اینکه اگر شارع به شخصیت اعتباری اعتراف نکند محاذیری چون حرج، اختلال نظام، بدهکار شدن دائمی مردم و بطلان خمس لازم می‌آید، همچنان تقویت می‌شود و کاشف از اعتراف شارع به شخصیت اعتباری است. در ادامه اشکال دیگری مطرح شد که نباید ریشه مشکلات یادشده را به عدم اعتراف شارع نسبت داد بلکه این مشکلات ناشی از پیروی از فرهنگ‌های غیر اسلامی و الگو گرفتن از نظام‌های غربی در ایجاد بانک و شرکت‌ها بدون توجه به نظر شارع است، پس شارع مسئول این تبعات نیست و لازم نیست برای رفع مشکلات به شخصیت اعتباری اعتراف کند بلکه جامعه باید روش غلط خود را اصلاح کند. استاد توضیح دادند که دین تابع تحولات منفی جامعه نمی‌شود بلکه این جامعه است که باید تحولات خود را با دین هماهنگ کند و مشکلات را با اصلاح روش‌ها حل نماید نه با عقب‌نشینی تدریجی از قواعد شرع.