شروع جلسه با قرائت حدیثی از نهج البلاغه، نامه 53 حضرت علی علیه‌السلام، می‌باشد که حضرت در آن به اهمیت مشورت و پرهیز از مشورت با افراد بخیل، ترسو و حریص اشاره کردند. این حدیث به خوبی نشان می‌دهد که انسان باید با افراد دارای ظرفیت و نیکوکار مشورت کند تا از انفاق و خدمت به دیگران بازنماند.

استاد بیان کردند که برای داشتن فقه المشاوره در حوزه‌های علمیه، ضروری است که به استخراج عناوین مشورتی از متون فقهی بپردازیم. 

در ادامه، خلاصه‌ای از مباحث گذشته مطرح شد که بورس به عنوان بازاری برای انجام معامله‌های مختلف و کسب سود معرفی گردید. استاد تصریح کردند که اسلام با هر نوع سودی مخالف نیست و نظام اقتصادی اسلام بر اساس تولید و نه معاملات ربوی است.

سپس، استاد به بررسی مواد و تبصره‌های قراردادهای بورس پرداختند. از جمله تبصره دوم ماده پنجم که مشتری را ملزم می‌کند تا بدون آگاهی از مقررات و ریسک‌ها اقدام به معامله نکند. همچنین، در تبصره سوم، مشتری موظف است وثایق و تضمین‌های مالی لازم را به کارگزار ارائه دهد. استاد توضیح دادند که این تضمین‌گیری‌ها باید از منظر شرعی مورد بررسی قرار گیرد.

تبصره‌های چهارم تا ششم نیز به وکالت بلاعزل کارگزار و تنظیم سقف موقعیت‌های معاملاتی اشاره داشتند، که در آن مشتری وکالت می‌دهد تا کارگزار به نمایندگی از او عمل کند. استاد با ارائه مثال‌های کاربردی، اهمیت این موارد را در فهم بهتر قراردادها و معاملات بورس تبیین کردند.

در پایان، استاد به روایات مربوط به سودآوری حلال پرداختند و ضمن بررسی مستندات فقهی، به تعریف و تحلیل معاملات عینه و مشروعیت آن‌ها در مقایسه با معاملات ربوی پرداختند. ایشان تأکید کردند که معاملات عینه باید حقیقی و واقعی باشد و از صوری بودن بپرهیزند.