الصوتيات:
459
مشخصات فردی: سید محمدصادق حسینی علمالهدی در سال ۱۳۵۵ هجری شمسی در تهران و در خاندانی برجسته و عالمپرور چشم به جهان گشود. پدر ایشان، آیتالله سید عبدالهادی علمالهدی، از عالمان پرتلاش و مؤسس حوزه علمیه در تهران میباشند. جد پدری ایشان، آیتالله سید محمد علمالهدی (ره)، از شاگردان آیات عظام بروجردی و امام خمینی بود. در سلسله اجداد پدری وی، نام علامه میرزا محمدمهدی حسینی شهید (شهید رابع) میدرخشد. از جانب مادر، ایشان نوۀ علامه آیتالله سید محمدحسین مرتضوی لنگرودی و نتیجه آیتالله العظمی سید مرتضی لنگرودی (ره) از مراجع تقلید زمان خود میباشند.
تحصیلات حوزوی:
ایشان در سال ۱۳۶۹ پس از پایان دوره راهنمایی، وارد حوزه علمیه قم شد و مراحل رشد علمی را به سرعت طی نمود تا به درس خارج اساتید برجستهای همچون آیتالله العظمی بهجت فومنی و آیتالله سید علی حسینی میلانی راه یافت. ایشان در روش تحصیلی خود، به کیفیت بیش از کمیت معتقد بوده و بر فهم عمیق، تفکر و رسیدن به «نظر و رأی» شخصی پیش از حضور در درس استاد تأکید داشتند. خود ایشان ذکر میکنند که در دروس فهمی و تحلیلی مانند فقه و اصول موفقتر بوده و به اتکای فکر خویش در صدد حل مشکلات درسی برمیآمدند. وی علیرغم آنکه شهید آیتالله سید محمدباقر صدر را درک نکرده، اما فکر، سلوک و روش ایشان را بیشترین عامل تأثیرگذار بر شاکله فکری خود میداند.
تدریس و پژوهش:
استاد علمالهدی از اساتید شناختهشده و خوشبیان در حوزه علمیه قم میباشند و درسهای ایشان همواره مورد استقبال طلاب قرار گرفته است.
سوابق تدریس:
ایشان پس از تدریس ادبیات و منطق، از سال ۱۳۸۲ به تدریس سطوح عالی حوزه (کتبی همچون رسائل، مکاسب، کفایه و حلقات) در مدارس علمیه گلپایگانی، لنگرودی، خان و فیضیه پرداخت و از سال ۱۳۹۰ کرسی تدریس درس خارج اصول فقه را برپا نمود. همچنین ایشان به دعوت مرکز مدیریت حوزه علمیه خواهران، عهدهدار تدریس استودیویی علم اصول در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد بوده است.
فعالیتهای علمی و اجرایی:
تألیفات و آثار علمی: