بحث در خیار رؤیت قرار دارد که این خیار مربوط به فرضی است که کالای غائبی بر حسب بیان اوصاف آن توسط بایع خریداری شده و بعد از معامله مشاهده شود که بر خلاف اوصاف بوده است.
عمده دلیل برای اثبات این خیار، صحیحه ای است که توسط جمیل نقل شده است. این روایت مربوط به فرضی است که شخصی زمینی را که در آن رفت و آمد داشته است، خریداری می کند، اما تمام زمین را مشاهده نکرده است بلکه بخشی را مشاهده کرده و تمام آن را بر اساس همان خریداری کرده است و بعد به فروشنده مراجعه می کند تا آن را اقاله کند ولی فروشنده نمی پذیرد. امام علیه السلام در پاسخ نسبت به این فرد بیان کرده اند که حتی اگر نود و نه قسمت از زمین را مشاهده کرده باشد و تنها یک قسمت را مشاهده نکرده باشد، خیار رؤیت خواهد داشت. 
البته در مورد اینکه خیار رؤیت مربوط به کل زمین است و یا صرفا در خصوص قسمتی که مشاهده نکرده است، خیار دارد، در بین اصحاب اختلاف وجود دارد و سه وجه مطرح شده است که مقصود امام علیه السلام، فسخ کردن کل معامله و حتی نسبت به بخش های که مشاهده کرده است.
دلیل دوم برای اثبات خیار رؤیت بنای عقلا است که نسبت به آن اشکال شده است که اگر توصیف بایع به اشتراط و تعهد او بازگشت کند، اگرچه عقلا خیار را می پذیرند، اما روشن نیست که از باب تخلف شرط هست یا نیست. اگر هم به اشتراط بازگشت نکند، اساساً وجود بنای عقلا محرز نیست.