استاد سید احمد خاتمی در این جلسه با اشاره به پایان‌یافتن بحث تغییر جنسیت در جلسه قبل، به بررسی مسأله «خنثی» پرداختند. 

ایشان بیان کردند که اگرچه تغییر جنسیت در حالت عادی جایز است اما ترک آن احتیاط واجب است، اما در مورد خنثی، امام خمینی ره حکم به جواز عمل برای تعیین تکلیف جنسیت (ذکوریت یا انوثیت) داده‌اند. استاد توضیح دادند که خنثی در لغت کسی است که دارای دو اندام تناسلی است، اما از نظر واقعی یا مذکر است یا مونث و علائمی برای تشخیص وجود دارد؛ مانند محل خروج ادرار یا انقطاع آن. سپس سه صورت برای خنثی قائل شدند: 

1. خنثی غیرمشکل که با علائم قابل تشخیص است. 
2. خنثی مشکل که علائم مشخصی ندارد. 
3. انسانی که در حقیقت خنثی نیست بلکه اندامش مستور است.

استاد تأکید کردند که در صورت اول، یعنی زمانی که اندام تناسلی به دلیل پوشیده بودن (مانند پوشش پوستی) مشخص نیست، عمل جراحی نه تنها جایز بلکه گاهی واجب است تا تکلیف شرعی فرد روشن شود. ایشان این عمل را «درمان» می‌دانستند نه «تغییر جنسیت»؛ زیرا جنسیت فرد در واقعیت مشخص است اما پنهان مانده است. در این راستا، بحث مراجعه بیمار به پزشک هم‌جنس یا غیرهم‌جنس را مطرح کردند و با استناد به روایتی از امام باقر (ع) و اجماع فقها، بیان داشتند که در صورت اضطرار (مانند نجات جان بیمار یا درمان بیماری‌های شدید)، مراجعه به پزشک غیرهم‌جنس جایز و حتی واجب است. ایشان مثال آوردند که اگر پزشک هم‌جنس در دسترس نباشد یا تأخیر در درمان موجب خطر جانی شود، مراجعه به پزشک غیرهم‌جنس بلامانع است. در نهایت اشاره کردند که محقق خوبی نیز در این مورد خاص (تشخیص جنسیت واقعی از طریق جراحی) با امام خمینی ره موافق است و مانعی نمی‌بیند؛ چرا که این عمل مصداق تغییر خلقت یا تشبه نیست، بلکه آشکار ساختن حقیقت پنهان است.