استاد سید احمد خاتمی در این جلسه به بررسی مسأله مستحدثه تغییر جنسیت پرداختند و تفاوت دیدگاه‌های فقهی میان مکتب نجف از محقق خوئی و شاگردان ایشان با امام خمینی ره و برخی از شاگردان ایشان را تشریح کردند. ایشان بیان داشتند که مکتب نجف از محقق خوئی و شاگردان ایشان، تغییر جنسیت را جایز نمی‌دانستند، در حالی که امام خمینی ره و برخی از شاگردان ایشان آن را مجاز می‌دانند. 

برای اثبات جواز، دو دلیل اصلی مطرح شده است: 

1. «سلطنت بر جان» 
2. «اصالة الحل»

در نقد دلیل اوّل که به روایت «الناس مسلطون على انفسهم و اموالهم» استناد می‌کند، استاد خاتمی اشاره نمودند که این عبارت در منابع روایی معتبر وجود ندارد و تنها بر اموال تأکید شده است. همچنین اگر قاعده باشد، سیره عقلایی در این زمینه به امضای معصوم نرسیده و موضوع تغییر جنسیت در زمان معصوم مطرح نبوده است؛ لذا این دلیل برای اثبات حکم الهی کافی نیست. 

دلیل دوم، «اصالة الحل» است که یک اصل عملی محسوب می‌شود. اما استاد خاتمی به این نکته اشاره کردند که اصالة الحل زمانی جاری می‌شود که دلیلی بر حرمت وجود نداشته باشد، در حالی که مخالفان تغییر جنسیت ادله‌ای بر حرمت آن دارند.

در ادامه، استاد خاتمی به بررسی ادله نفی‌کنندگان جواز پرداختند. دلیل اصلی آنان آیه شریفه «...فَلَيُغَيِّرَّنَّ خَلْقَ اللَّهِ...» است. استدلال به این شکل است که تغییر جنسیت مصداقی از «تغییر خلق الله» محسوب شده و این کار شیطانی و موجب دخول در جهنم است. در پاسخ به این دلیل، اشکالاتی وارد شده است: نخست اینکه مراد از «تغییر خلق الله»، تغییر در فطرت الهی و انحراف اعتقادی است، نه تغییر جسمی، همان‌گونه که در سوره روم نیز به فطرت اشاره شده است. دوم اینکه بسیاری از فقها تغییر خلق الله را شامل ریش تراشی نمی‌دانند و این آیه به تنهایی دلیل بر حرمت تغییرات ظاهری نیست. سوم اینکه آیات قرآن در مقام بیان کلیات هستند و نمی‌توان به اطلاقات و عمومات آن‌ها در مسائل مستحدثه که در زمان نزول وجود نداشته‌اند، استناد کرد. بنابراین، استناد صرف به این آیه برای حرمت قطعی تغییر جنسیت با چالش‌هایی روبرو است.